به عقیده من زندگی گل نیلــوفر از بی دغدغه ترین زندگیهاست، چرا ؟ چون شبیه به زندگی هیچ گلی نیست، خاص ، منحصر به فرد ! برعکس گلهای دیگه پاهاش توی خاک محکــم نیست، تکیه گاهش آبِ، از لای و لجن بیرون میــاد به سطح آب می رسه و چشم به آسمون می دوزه، بدون هیچ ناپاکی از بین آبهای گل آلود بیرون اومدن و پاک موندن خاصیت نیلوفر!

" فاصله است میان شقایق عاشق دشتهای سبز و نیلوفر آبی مرداب، شقایق عشق زمین است در بستر حیــات و نیلوفر عشق درون است در بستــر ذات! شاید گلی را توان روییدن در مرداب باشد اما هنــر بودن در مــرداب هرگز! تنیدن در مــرداب زندگی و شکفتن گل حیـات را گل نیـــــلوفر آموخـتــه است، گل نیـــلوفر همینجاســـت، در کنار این مرداب کیست که دریــابد نجوای این گـُــل عاشـــق را ؟"

                                                                                               "یوسف محمدنژاد"