|
بعضی وقتها بد نیست آدم احساساتش رو بلند بلند بیان کنه، نه؟ مثلا حس رضایت و خوشحالی.
این پست خطاب به شماست که به اینجا سر میزنید، دوستان وبلاگی من!
تویی که وجودت و حرفهات برام دلگرمیه!
تویی که انقدر دقیقی که رنگ پس زمینه و فونت مورد استفاده اینجا برات اهمیت داره.
تویی که حضورت همراه با نشاط و انرژی مثبته در سکوتِ اینجا.
تویی که وقتی دلت میگیره میای اینجا و به موسیقیش گوش میدی.
تویی که به فکر رنگ دیوارهای اینجا هستی و براش قالب درست میکنی!
تویی که اصلاً حرفی نمیزنی و در سکوت اینجارو میخونی.
و ...
من و تو اینجا تنهاییم، غرق در مشترکات و تفاهمات، گپ میزنیم و کِیف میکنیم، وبلاگ است، عمومی ست؟ خوب باشد، من و تو بهم عادت کردیم. عادت کردیم در بین این هیاهو از این تعامـل لذت ببریم.
|
